จิต คือ อัศนีย์ธาตุ(ไฟฟ้า) = Bio-Electro(ไฟฟ้าชีวภาค) พุทธศาสนาเข้าถึงความลับการทำงานของคลื่นไฟฟ้าชีวภาคนี้ เกือบ 3000 ปีมาแล้ว
วิถีจิต 37 ดวง หรือที่มักอ้างถึงในบริบท “วิถีจิตตุปปาทะ 37” หมายถึง จำนวนจิตที่เกิดขึ้นและดับไปในการรับอารมณ์ทางปัญจทวาร (ตา หู จมูก ลิ้น กาย) หนึ่งครั้ง ตั้งแต่ต้นจนจบ โดยจิตจะทำหน้าที่ต่างๆ(นับเรียงดวง ไม่ใช่จำนวนประเภทของจิต)ซึ่งหลังจากนั้น 2500 กว่าปี ทฤษฏี Quantum Physic ได้ถือกำเนิดขึ้นมาบนโลก นักวิจัยได้ค้นคว้าทดสอบพบหลักฐานเชิงประจักษ์ สอดคล้องรองรับกันกับคัมภีร์พระอภิธรรม ว่า “สภาวะของจิตมนุษย์นั้นทำงานด้วยไฟฟ้าชีวภาค(ฺBio-Electro Magnetic) และ ในเพียงระยะเวลาเดียวกัน สามารถปฏิสัมพันธ์ได้ถึง 37 มิติ” จริงแท้
การศึกษาพระอภิธรรม ก็คือการเรียนรู้การทำงานของระบบการทำงานของไฟฟ้าชีวภาค แต่ละหน่วยของมนุษย์ ว่า แต่ละขณะหนึ่งในล้านของวินาทีนั้น กระแสคลื่นที่รับข้อมูล ประมวลผล และ สั่งการจากสมอง ไปยังเซลล์ที่รวมตัวอวัยวะร้างกายให้ทำงานในลักษณของอารมณ์ และ พฤติกรรมนั้น หน่วยชีวะนั้น ๆ ได้มีปฏิสัมพันธ์กันในลักษณอย่างไร ? และ ส่งต่อข้อมูลระหว่างหน่วยชีวะแบบไหน และ เหตุใดจึงสามารถกลายเป็นพฤติกรรม และ ยังสามารถบันทึกข้อมูลไปยังฐานความจำในระดับแสง ที่สามารถนำมาใช้ได้โดยไม่จำกัดกาล
ทำให้เราได้เห็นชัดเจนว่า วิทยาการทางไฟฟ้าชีวภาคของพระพุทธศาสนา ลึกล้ำและน่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง สามารถตอบปัญญาข้อสงสัยคาใจ ในการทำงาน/สั่งการของสมอง ได้อย่างดีที่สุด กว่าตำราใดในโลกยุคปัจจุบัน
วิถีจิต นี้จะเกิดขึ้นเมื่ออารมณ์มีความชัดเจนมาก (อติมหันตารมณ์) และวิถีจิตดำเนินไปจนจบที่ตทาลัมพนะ โดยลำดับของวิถีจิตตุปปาทะทั้ง 37 ดวง (ปัญจทวารวิถี=ในระดับอุปจาร คือ บุคคลธรรมดาก็ทำได้อยู่ในขั้น “ปริกมฺม“)
อตีตภวังค์ (1 ดวง): ภวังค์ที่ผ่านมาแล้ว (อารมณ์เกิดขึ้นแต่จิตยังไม่รับ)
ภวังคจลนะ (1 ดวง): ภวังค์ไหว (จิตถูกอารมณ์กระทบ)
ภวังคุปัจเฉทะ (1 ดวง): ภวังค์ตัด (จิตตัดกระแสภวังค์เดิม)
ปัญจทวาราวัชชนจิต (1 ดวง): จิตพิจารณารับอารมณ์ทางทวาร
ทวิปัญจวิญญาณจิต (1 ดวง): จิตเห็น/ได้ยิน/ได้กลิ่น/ลิ้มรส/สัมผัส (ทวิปัญจวิญญาณ)
สัมปฏิจฉันนจิต (1 ดวง): จิตรับอารมณ์
สันตีรณจิต (1 ดวง): จิตพิจารณาอารมณ์
โวฏฐัพพนจิต (1 ดวง): จิตตัดสินอารมณ์
ชวนจิต (7 ดวง): จิตแล่นไปในอารมณ์ (กุศล อกุศล หรือกิริยาจิต) เกิดขึ้น 7 ขณะ
ตทาลัมพนจิต (2 ดวง): จิตรับอารมณ์ต่อจากชวนะ (ทำหน้าที่ยึดหน่วงอารมณ์ที่เหลือ) เกิดขึ้น 2 ขณะ
(หมายเหตุ: หากเป็นวิถีจิตทางใจ หรืออารมณ์ไม่ชัดเจน ลำดับและจำนวนขณะจิตจะแตกต่างกันไป)
อธิบายเพิ่มเติม
วิถีจิต: หมายถึง จิตที่เกิดเป็นลำดับตามหน้าที่
จิตตุปปาทะ: การนับจิตที่เกิดขึ้นเรียงดวงไปในวิถี
กามชวนจิต: ในปัญจทวารวิถี ชวนจิต 7 ดวงนี้ สามารถเป็นกามชวนจิตได้ 29 ดวง (อกุศล 12, มหากุศล 8, มหากิริยา 8, หสิตุปปาทจิต 1)
วิถีจิตทั้ง 37 ขณะดังกล่าวนี้ แสดงให้เห็นถึงความรวดเร็วในการรับอารมณ์ของจิต ซึ่งพระพุทธองค์ทรงตรัสชี้ถถึงธรรมชาติจิตว่าคือ “อัศนีธาติ“ ในทาง Bio-Quantum เรียกว่า Bio-Elelectro City หรือ สัญญาณไฟฟ้าชีวภาคทำงานอย่างรวดเร็วครอบคลุม 37Dimension ด้วยสภาวะ Entanglement อันเป็นลักษณะการปฏิสัมพันธ์ต่อกันคล้ายลำแสง ในหนึ่งขณะเดียว ที่จะทำงานอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะดับไปในภาวะจิตนั้น เพื่อที่เข้าลงสู่ภวังค์รับอารมณ์เก่าตามเดิม
สิ่งที่พึงต้องทราบ :: เมื่อสามารถเข้าถึงธรรมชาติแห่งวิถีจิตทั้ง 37 แล้ว จึงใช้อารมณ์แห่งกสิณ กำหนดอารมณ์นิมิตเข้าสู่ “โพธิปักขิยธรรม” ในขั้นต้อไป
ในทาง Quantum Physic:: การที่จะเชื่อมต่อระหว่างมิตินั้น จะต้องเปลี่ยนสลับระหว่างคลื่นเสียงกับคลื่นแสง เป็น สภาวะของ Photon จึงจะสามารถทะลุได้ 37 มิติในวาระจิตเดียว คือ Photonเดียว ซึ่งการจะเปลี่ยนแปลงได้จึงต้องใช้การ “ปริกมฺม” คือ “การใช้คลื่นความถี่ของเสียง”
Photonหนึ่งตัว 37 Dimension :: ฟังดูเหมือนนิยายวิทยาศาสตร์ แต่เป็นความก้าวหน้าทางฟิสิกส์ควอนตัมที่ได้รับการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญแล้ว นักวิจัยสามารถสร้างอนุภาคแสงเพียงหนึ่งเดียวที่ดำรงอยู่ใน 37 มิติควอนตัมพร้อมกัน ไม่ใช่ในพื้นที่ทางกายภาพ แต่ในสถานะข้อมูลควอนตัม โดยใช้การพัวพันระดับ GHZ เพื่อควบคุมสีและเฟสของโฟตอน พวกเขาทำให้โหมดทั้ง 37 โหมดพัวพันกันในคราวเดียว โหมดเหล่านี้แสดงถึงชั้นข้อมูลที่ซ่อนอยู่ภายในโฟตอน ทำให้มันสามารถบรรจุข้อมูลได้มากกว่าระบบที่ใช้แสงแบบดั้งเดิมอย่างมหาศาล
สิ่งนี้อาจนำไปสู่เครือข่ายการสื่อสารควอนตัมที่ไม่สามารถถูกแฮ็กได้ในทางทฤษฎี และคอมพิวเตอร์ควอนตัมที่มีประสิทธิภาพมากพอที่จะแก้ปัญหาที่อยู่นอกเหนือขอบเขตของซูเปอร์คอมพิวเตอร์ในปัจจุบัน
นี่ไม่ใช่แค่การอัพเกรดทางเทคโนโลยี แต่เป็นการมองเข้าไปในจักรวาลควอนตัมแบบหลายชั้นที่สามารถตั้งโปรแกรมได้ หากโฟตอนสามารถถูกจัดโครงสร้างและควบคุมได้ในมิตินับสิบหรือแม้กระทั่งนับร้อยมิติ แนวทางทั้งหมดของเราในการจัดการข้อมูล การคำนวณ และการเข้ารหัสอาจเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง การทดลองนี้เป็นมากกว่าแค่ความสำเร็จครั้งสำคัญ แต่เป็นก้าวไปสู่การกำหนดนิยามใหม่ของสถาปัตยกรรมแห่งความเป็นจริงเอง
📸 CR: ผลการค้นพบที่เผยแพร่โดยทีมวิจัยเกี่ยวกับโฟตอนที่พันกันในระดับกิกะเฮิรตซ์
37 Dimensions? Not Exactly
Decoding the Real Meaning Behind “>37-Dimensional” Light
ในข่าววิทยาศาสตร์ปัจจุบัน เป็นเรื่องง่ายมากที่ความหมายแฝงจะถูกมองข้ามไป เมื่อเร็วๆ นี้ บทความหลายชิ้นประกาศว่า “แสงเดินทางใน 37 มิติ” โดยอ้างอิงจากการทดลองทางควอนตัมออปติกส์ที่ก้าวล้ำ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าการทดลองจะใช้กรอบทางคณิตศาสตร์ 37 มิติจริง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าจักรวาลของเรา หรือแสงเอง ได้รับมิติเชิงพื้นที่เพิ่มขึ้นมาอย่างกะทันหัน มาเจาะลึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นจริง
– เมื่อพาดหัวข่าวว่า Photon (อนุภาคของแสง) มีอยู่ในสถานะ “37 มิติ” มันฟังดูเหมือนนิยายวิทยาศาสตร์ อย่างไรก็ตาม นี่คือมิติทางคณิตศาสตร์ภายใน Hilbert space พื้นที่ 37 ทิศทาง มันแสดงถึงสถานะของแสงที่แตกต่างกัน 37 สถานะที่ซ้อนทับกัน (เช่น การเปลี่ยนแปลงของสี เฟส หรือช่วงเวลา) ซึ่ง Photonหนึ่งตัว สามารถครอบครองได้พร้อมกัน 37 Dimension
ในการศึกษาครั้งสำคัญที่ตีพิมพ์ในวารสาร Science Advances นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยเทคนิคแห่งเดนมาร์กได้สาธิตให้เห็นถึงปริศนาทางฟิสิกส์ที่รู้จักกันในชื่อ ปรากฏการณ์กรีนเบอร์เกอร์-ฮอร์น-ไซลิงเกอร์ (GHZ) ปรากฏการณ์นี้พิสูจน์ให้เห็นว่าอนุภาคควอนตัมมีพฤติกรรมที่ขัดแย้งกับความคาดหวังแบบคลาสสิกของเราเกี่ยวกับความเป็นจริงและ “Local realism” (แนวคิดที่ว่าวัตถุจะตอบสนองต่อสภาพแวดล้อมโดยรอบเท่านั้น)
– Time-domain fiber optical platforms: ตัวปรับสัญญาณและตัวประมวลผลความเร็วสูงสำหรับควบคุมแสงเลเซอร์แบบพัลส์อย่างแม่นยำ
– A “Super-alphabet”: แทนที่จะเข้ารหัสข้อมูลเป็น 1 หรือ 0 อย่างง่าย (สองมิติ) พวกเขาจับคู่พฤติกรรมของแสงออกเป็น 37 มิติที่แยกจากกัน
สิ่งนี้ทำให้แสงพัลส์เดียวสามารถบรรจุข้อมูลได้มากขึ้นอย่างทวีคูณ ลองนึกภาพเหมือนกับการนำข้อความตัวอักษรเพียงข้อความเดียวมาซ่อนความหมายที่เข้ารหัสไว้ถึง 37 Dimensio ได้ในคราวเดียว
– ความก้าวหน้าครั้งสำคัญไม่ได้อยู่ที่การเปิดประตูสู่มิติทางกายภาพพิเศษ แต่เป็นการสร้างสนามทดลองขนาดใหญ่สำหรับการคำนวณควอนตัม ด้วยการเรียนรู้วิธีการนำอนุภาคที่พันกันเข้าสู่สถานะหลายมิติขนาดใหญ่ นักฟิสิกส์สามารถพัฒนาระบบเครือข่ายการเข้ารหัสควอนตัมที่ปลอดภัยเป็นพิเศษ และประมวลผลปัญหาการคำนวณที่ซับซ้อนเกินกว่าที่ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ทั่วไปจะรับมือได้ ผู้ที่สนใจข้อมูลทางวิชาการอย่างละเอียด สามารถหาอ่านได้จาก งานวิจัยต้นฉบับได้ในวารสาร Science
Kuru Rin Po Chae
11 Jul 2569
17:11:pm
