:: สิ่งสำคัญสุด ที่สาธุชนต้องทราบ ::
ผู้ปฏิบัติตามพุทธวิถี “สติปัฏฐาน-ปฏิสัมภิทามรรค” สามารถบรรลุเป็นพระอริยบุคคลได้ “โดยไม่ต้องบวชเป็นภิกษุ”
เพราะ “พระ” เป็นที่ใจ = “ถึงพร้อมด้วยสัจจะ”
….”สัจจะ” คือ “ศีลของพระอริยบุคคล” เรียกว่า “อริยศีล”
“สัจจะ” จะเกิดขึ้นได้จากการปฏิบัติตามพุทธวิถี “สติปัฏฐาน-ปฏิสัมภิทามรรค” ให้เกิดสภาวะแห่ง “การถึงพร้อมด้วยไตรพิธสังขาร” ปฏิภาคที่เกิดขึ้นในขณะการถึงพร้อมนั้น โยคาวจรได้อยู่ในภาวะของ “คลื่นสัจจะ” การระลึกรู้ และรักษาสภาวะที่เกิดขึ้นนี้ในทุกขณะ เรียกว่า “ผู้ทรงศีล(ทรง=รักษาไว้)”
ในสภาวะดังกล่าวนั้น ย่อมนำผู้ปฏิบัติเข้าสู่วิถีแห่ง “มรรคสัจจะ” อันมีปลายทางคือ “พระนิพพาน” เป็นที่หมายนั้นเอง
ดังนั้น ฆาราวาสจีงปฏิบัติธรรม พร้อมไปกับประกอบสัมมาอาชีพ ทำธุรกิจได้ และบรรลุธรรมเป็นพระอริยบุคคลได้
ดังปรากฏในพระสุตันตปิฏก, พระวินัยปิฏก และ ขุทกนิกาย รวมทั้งอรรถคาถา ปรากฏเป็นหลักฐานชัดเจน เช่น
– อนาถปิณฑิกเศรษฐี ศึกษาปฏิบัติตามพุทธวิถี “สติปัฏฐาน-ปฏิสัมภิทามรรค” จากพระสารีบุตร บรรลุธรรมเป็นพระโสดาบัน
– จิตตคฤหบดี มหาอุบาสกแห่งเมืองมัจฉิกาสันฑะ ฟังธรรมจากพระสารีบุตร บรรลุเป็นพระอานาคามี
– นางมาติกมาตา ปฏิบัติตามพุทธวิถี “สติปัฏฐาน-ปฏิสัมภทามรรค สำเร็จเป็น
พระอานาคามี ได้ญานวิเศษ รู้วาระจิตมนุษย์
ฆาราวาสบุคคล ทั้งหลายที่ได้บรรลุเป็น “พระอริยบุคคล” ทั้งที่ยังประกอบธุรกิจนั้น ด้วยสภาวจิตของท่านอยู่ในทาง “อริยมรรค” คือ “สัมมาอาชีวะ” จึงประสบความสำเร็จในธุรกิจเป็นอภิมหาเศรษฐี ดังที่ปรากฏเป็นหลักฐานในพระไตรปิฏกสืบมากว่า 2500 ปี
:: แก่นแกน ที่ทำให้บรรลุธรรม เป็นพระอริยบุคล คือ ละสังโยชน์ 3 ข้อแรก ได้แก่
1. ละสักกายทิษฐิ ไม่ยึดมันในขันธ์ 5 ว่าเที่ยงแท้
2. สิ้นสงสัยในพุทธานุภาพ(ถวายชีวิตเป็นพุทธบูชา) เป็นที่พึ่ง ที่ระลึก ที่กำจัดภัยได้จริง
3. ไม่เลื่อมใสในลัทธิเดียรรัจถีย์ ทั้งปวง
…" สัจจะ " คือ "อริยศีล" .. ไร้สัจจะ เป็น "พระอริยะ" ไม่ได้…
Kuru Rin Po Chae
3 Oct 2569
09:16:am
