สังสารวัฏ

นี่คือความสำคัญของ “ปฏิสนธิจิต” ที่ทำให้ผู้ที่ปฏิบัติตามพุทธวิถี “สติปัฏฐาน-ปฏิสัมภิทามรรค” สามารถเลือกที่เกิดได้ เมื่อสามารถควบคุม “ปฏิสนธิจิต” คือ ความถี่ของคลื่นแห่งการเกิดใหม่ ในต่างภพภูมิของอนันตโลกธาตุ

ในพระพุทธศาสนาจะเน้นในแนวทางปฏิบัติ ส่วนในทางวิทยาศาสตรPhysic จะเน้นในการอธิบาย และ การใช้สมการในการพิสูจน์ทราบ โดยเฉพาะใน Quantum Theory จะอธิบายการทำงาน ปฏิสัมพันธ์ของ “ปฏิสนธิจิต” ภายใต้ศัพท์ “Resonance”หรือ ทฤษฏีการสั่นพ้อง ดังนี้ว่า

การสั่นพ้อง(Quantum Resonance) คือ ปรากฏการณ์ที่อนุภาคในระดับอะตอมตอบสนองต่อพลังงานคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าด้วยความถี่จำเพาะ โดยไม่ก่อให้เกิดความร้อน หลักการนี้ถือเป็นหัวใจสำคัญในการอธิบายพฤติกรรมของสสาร การทำงานของคอมพิวเตอร์ควอนตัม รวมถึงนวัตกรรมทางการแพทย์ระดับโมเลกุล
ปรากฏการณ์นี้สามารถแบ่งตามบริบทและลักษณะการทำงานได้ดังนี้:

1.การสั่นพ้องแบบ Quantum Harmonic Oscillator
เป็นรูปแบบพื้นฐานที่สุดในทางกลศาสตร์ควอนตัม ที่อธิบายลักษณะการสั่นของอะตอมหรือโมเลกุลในระดับพลังงานที่ไม่ต่อเนื่อง โดยสมการความน่าจะเป็นในการเคลื่อนที่ของอนุภาคจะถูกกำหนดโดยฟังก์ชันคลื่น นำไปสู่แนวคิดพื้นฐานของพลังงานจุดศูนย์ (Zero point energy)

2. การสั่นพ้องของ Quantum Molecular Resonance
ในด้านชีวฟิสิกส์และนาโนเทคโนโลยี เช่น นวัตกรรมเครื่องกระตุ้นการทำงานของเซลล์ จะใช้สเปกตรัมความถี่จำเพาะที่สามารถ สร้างการสั่นพ้อง (Resonance) กับพันธะทางเคมีเฉพาะจุดภายในโมเลกุล โดยปราศจากการปล่อยความร้อน ทำให้เกิดปฏิกิริยาที่เร่งการฟื้นฟูระดับเซลล์ได้

3.การสั่นพ้องของ Qubit และ Quantum Computing
การสั่นพ้องของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าถูกนำมาใช้ควบคุมสถานะของQubit

ผู้ที่ปฏิบัติตามพุทธวิถี “สติปัฏฐาน-ปฏิสัมภิทามรรค” จะมีหลักของการสร้าง และ ควบคุมคลื่นสั่นพ้อง(Resonance Wave)เรียกว่า “คลื่นปริกมฺมจิต” อย่างเป็นขั้นตอน และสามารถตรวจสอบภพภูมิที่กำหนดนั้นได้ก่อนย้ายภพภูมิ เปรียบเสมือนเราจะย้ายบ้านเข้าหลังใหม่ ก็สามารถไปดูบ้านใหม่ ก่อนที่จะย้ายเข้าไปอยู่ได้ และ ขาดเหลืออะไร ก็จะได้เพิ่มเติมให้สมบูรณ์

สรุป คือ Quantum Physic จะเป็นภาคทฤษฎี และ คำอธิบายเปรียบเสมือนแผนที่ และ เข็มทิศ ส่วนพุทธวิถี “สติปัฏฐาน-ปฏิสัมภิทามรรค” คือ ภาคปฏิบัติ ซึ่งจะเดินทางไปยังตำแหน่งและทิศทางที่ปรากฏบนแผนที่นั้น

Remark :
คนกล้วตาย เพราะไม่รู้ว่า ตายแล้วจะไปไหน = เหมือนคนถูกไล่ที่ ไม่รู้อนาคตของตนเอง จึงหวาดกลัวภพภูมิหน้า เพราะว่านึกภาพไม่ออกที่เราเรียกกันว่า “ตามเวร ตามกรรม” นั่นแหละ
ผู้ปฏิบัติตามพุทธวิถี ไม่กล้วตาย เพราะฝึกตายตลอด(มรณานุสติ =ฝึกใต้น้ำ) รู้สถานที่อันจะย้ายไปอยู่ และยังเลือกเคหะสถาน ตกแต่งให้สวยงามได้ในขณะที่ยังไม่ตาย ไม่ต้องรอตายก่อน…

Kuru Rin Po Chae
9 June 2569
04:22 am.