จิต คือ สัญญาณไฟฟ้าชีวภาค(ฺBio-Electro City) ในพระพุทธศาสนาเรียกว่า “อัศนีธาตุ” มีสถานะเป็น “คลื่นสัญญาณไฟฟ้า” จะทำการเชื่อมสัญญาณกับสากลจักวาล ทำหน้าที่แทนตัวตนที่แท้จริงของเรา
หากคลื่นความถี่ของจิตอยู่ในโหมดบาป ก็จะเชื่อมต่อกับคลื่นของมิติที่บาป ก็ลงอบาย(นรก) หรือ เดียรัจฉาน เพราะไม่สามารถควบคุม คลื่นของจิต เนื่องจากไม่ได้ปฏิบัติตามพุทธวิถีมาก่อน จึงเลือกที่ไปหลังตายไม่ได้
สิ่งสำคัญที่สุดคือ “ตอนใกล้ดับนั้น จิตสุดท้ายก่อนตาย กับ สัมพันธ์กันกับ สิ่งที่เรากระทำและฝังอยู่ใน “สัญญา” อันนี้แหละที่เป็นผลกรรม(ดี ชั่ว) ที่จะส่งผลในช่วงของจิตดวงสุดท้าย
ดังนั้น ผู้ที่ปฏิบัติตามพุทธวิถี “สติปัฏฐาน-ปฏิสัมภิทามรรค” จึงมีการฝึกมรณานุสติ คือ “ฝึกตาย” (ฝึกสมาธิใต้น้ำ) เพื่อให้มีการสร้าง “คลื่นของจิตดวงสุดท้าย” และเมื่อฝึกเป็นประจำ คลื่นของจิตจะบันทึกข้อมูลในสภาวะหมดลมหายใจ ว่า “นี่คือการปฏิบัติธรรม” คลื่นของจิตนี้ก็จะเชื่อมต่อกับมิติระดับสูงอัตโนมัติ
ในทางปฏิบัติตามพุทธวิถี เรียกว่า “มนสิการ ๘” ซึ่งสาธุชนผู้ที่ได้มาเข้าCross อบรมในพรรษา จะสามารถปฏิบัติ “อานาปานสติ” ควบคุมลมหาใจ ให้ถึงพร้อมด้วยไตรพิธสังขาร เพื่อใช้เป็นรากฐานในการดำเนินสู่มรรคสัจจะ สร้าง “สัจจวาจา ที่เกิดเป็น วีรตีสัจจะ” เพื่อใช้ในการ เปล่งสัจจวาจาอธิษฐาน “ถวายชีวิตเป็นพุทธบูชา” เปลี่ยนสถานะของตนให้เป็น “พุทธบุตร” เป็นการปิดประตูนรก เดียรัจฉาน และ/หรือ ภพภูมิต่ำทั้งหลายโดยสิ้นเชิง
และนี่คือ สาเหตุ และ ที่มาว่า ทำไมพระพุทธองค์จึงทรงให้ปฏิบัติ “อานาปานสติ” เป็นรากฐาน โดยมี “สติ” ระลึกรู้ลมหาใจในทุกขณะ เพราะ “สติ” คือ คลื่นสัญญาณไฟฟ้าชีวภาค ที่จะเป็นตัวกำหนดภพภูมิ
พระพุทธองค์จึงทรงตรัสเป็นปัจฉิมโอวาส ว่า “ท่านทั้งหลาย จงยังความไม่ประมาท ให้ถึงพร้อม” ด้วยประการฉะนี้้ ฯ
Kuru Rin Po Chae
8 Jul 2569
09:43:am


