ปรมตฺถ

“ปรมัตถธรรม” (ความจริงสูงสุด) ในมุมมองของ กลศาสตร์ควอนตัม (Quantum Physics)
คือ การอธิบายสสารและจักรวาลด้วยการลดรูปไปจนถึงหน่วยที่เล็กที่สุด พบว่าแก่นแท้ของทุกสรรพสิ่งไม่ใช่ “ก้อนแข็ง ๆ” ที่แยกขาดจากกัน แต่เป็น “พลังงานและข้อมูล” ที่เชื่อมโยงกันอย่างแนบแน่นแยกไม่ออก ซึ่งสอดคล้องกับหลักธรรมเรื่องความสุญญตา และ อนิจจัง

:: สสารคือพลังงาน (Wave-Particle Duality)
ในทาง Quantum Theory อนุภาคที่เล็กที่สุด (เช่น อิเล็กตรอน) นั้นไม่มีรูปร่าง ตัวตน ที่แน่นอน แต่สามารถแสดงพฤติกรรมเป็นได้ทั้ง “คลื่นพลังงาน” และ “อนุภาคสสาร” ขึ้นอยู่กับ “ผู้กำหนด“ผู้กำหนด(Obsever)

เทียบเคียงกับหลักปรมัตถธรรม: เหมือนกับความจริงขั้นสูงสุดใน ปรมัตถธรรม ที่ระบุว่า รูปธรรมและนามธรรม นั้นไม่ใช่แก่นสารแท้จริง แต่เป็นเพียงปรากฏการณ์ที่เกิด ดับ และแปรเปลี่ยนไปตาม เหตุปัจจัย (อทิปปัจจตา)

ผู้กำหนด ทำให้เกิดการแปรเปลี่ยนสถานะ รูปลักษณ์ (Observer Effect)
ในการทดสอบวิจัย ได้ผลพิสูจน์เชิงประจักษ์เป็นที่ยอมรับว่า การแปรเปลี่ยน เกิดจาก “การกำหนด” ของ ผู้กำหนด(Obsever) ได้ส่งผลโดยตรงต่อการเปลี่ยนสถานะของอนุภาค แสดงให้เห็นว่าคลื่นBio-Electrro Magnetic dH8nv จิต ของผู้นั้น ส่งคลื่นปฏิสัมพันธ์เป็นส่วนหนึ่งของระบบของธรรมชาติ ไม่ได้แยกขาดไปจากธรรมชาติ

นักวิทยาศาสตร์และนักปรัชญายอมรับและสรุปร่วมกันว่า Quantum Physic กำลังพิสูจน์ความจริงเชิงปรมัตถ์ที่พระพุทธศาสนาค้นพบมากว่า 2500 ปีแล้ว โดยเฉพาะการหลุดพ้นจากการยึดมั่นถือมั่นใน “ตัวตน” การพิสูจน์ได้ถึงความเป็นจริงแท้ที่ว่า “กายและจิตเป็นเพียงพลังงานที่สั่นสะเทือนตามเหตุปัจจัยเท่านั้น” นั่นคือสภาวะที่เกิดขึ้นจริง และ เป็นไปในธรรมชาติของสรรพสิ่ง อันเรียกว่า “ปรมตฺถธรรม”

Kuru Rin Po Chae
4 Jul 2569
12:44:pm